આજનો દિવસ શ્રી ‘મા’નો જન્મદિવસ છે. કોઈ તેમને માને કે ઓળખે કે નહીં, ‘મા’ તો સતત પોતાનું કાર્ય કરી જ રહ્યા છે. ‘મા’ને વિનમ્ર પ્રણામ. તેમની શારીરિક ઉંમર આજે ૮૮ વર્ષ પૂર્ણ થઈ છે.
ગુરુજી સાથે મારી મુલાકાત ૧૯૯૨માં થઈ હતી. તે સમયે ગુરુજી મહારાજ સાહેબ પાસે આવ્યા હતા. મહારાજ સાહેબે જણાવ્યું હતું કે તેઓ મને દીક્ષા આપવાના છે. તેમણે ગુરુજીને કહ્યું, “તમે અલ્પાને દીક્ષા આપો.” આ સાંભળીને ગુરુજી સહજ સ્મિત સાથે શાંત રહ્યાં.
બે વખત મહારાજ સાહેબે મને બોલાવ્યું, છતાં હું ગઈ નહોતી. ત્યારબાદ ગુરુજીએ કહ્યું, “એને ફરીથી બોલાવજો અને કહેજો કે હું બોલાવું છું—એ ચોક્કસ આવશે.” ફરીથી સંદેશ આવ્યો. ત્યારે મને થયું, “ચાલ, જઈ આવું. વારંવાર બોલાવે છે, તો મળીને આવી જાઉં.” એ સિવાય મને કંઈ ખાસ ખબર નહોતી.
તે સમયે મહારાજ સાહેબ માટુંગામાં હતા, અને હું ત્યાં પહોંચી. મહારાજ સાહેબ બેઠા હતા, સાથે ગુરુજી પણ હાજર હતા. ત્યાં બે મહારાજ સાહેબ હતા—એક એમના ગુરુ અને બીજી એક બહેન, જેમને તેમણે દીક્ષા આપી હતી. તેઓ ઇચ્છતા હતા કે તેમનો પરિવાર મોટો થાય અને તેમાં સમજદાર લોકો જોડાય.
તે સમયે ગુરુજીએ મારો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો અને શાંતિથી કહ્યું, “જો એની પોતાની ઇચ્છા દીક્ષા લેવાની હશે, તો એ જરૂર લેશે. હું એને સહારો આપીશ. પરંતુ તેની ઇચ્છા વગર કોઈ તેને દીક્ષા અપાવી શકશે નહીં.” મહારાજ સાહેબ ગુરુજીને પ્રખ્યાત જ્યોતિષી માને હતા, પરંતુ હકીકતમાં એવું નહોતું. ગુરુજીએ મારો હાથ જોઈને કહ્યું, “આને તો ભણવાનું જ છે. એને બીજી કોઈ ઇચ્છા નથી—દીક્ષા લેવાની પણ નહીં.” ત્યારે કોઈએ કહ્યું, “તો કોઈ રીતે એને દીક્ષા અપાવો.” પરંતુ અમારા ગુરુજી, જેમને બધા પ્રેમથી ‘કાકા’ કહી સંબોધતા, તેઓએ સ્પષ્ટ કહ્યું, “એની ઇચ્છા વગર કંઈ શક્ય નથી.” ત્યારબાદ અમે માટુંગાના દેરાસરમાંથી નીકળ્યા અને કાકાના એક ભક્તના ઘરે ગયા. ત્યાં દહીંવડા લીધા. પછી કાકાએ મને કહ્યું, “હું ઘાટકોપરમાં ત્રણ દિવસ માટે બેસીશ.” આટલી જ અમારી વાતચીત થઈ. મને આ મુલાકાત ખૂબ જ ગમી, અને પછી હું ઘરે પરત આવી ગઈ.
તે દિવસથી લઈને આજ સુધી ગુરુજી સાથેનો મારો પ્રવાસ ચાલુ જ છે. અમે તેમને પ્રેમથી ‘કાકા’ કહીને સંબોધતા. તેમની સાથે રમતાં, હસતા—એમની સાથે રહેવું એ જ આનંદ હતો.
કાકાને જોઈને અમે એટલા ખુશ થઈ જતાં કે જાણે નાના બાળકને પોતાનું પ્રિય રમકડું મળી ગયું હોય. કાકા પણ અમારી સાથે એવી સરળતાથી રમતા, જાણે તેઓ અમારી જ ઉંમરના હોય. એમનામાં કોઈ અહંકાર નહોતો, કોઈ અભિમાન નહોતું—માત્ર સાદગી અને પ્રેમ હતો.
- સંત શ્રી અલ્પા મા