નથી આવડતું જ્યાં બોલતા, ત્યાં પ્રભુ તને કહું તો શું કહું
નથી આવડતું જ્યાં કાંઈ કહેતા, ત્યાં મારા દિલની વાત કેમ કરી કહું
કહેવા ચાહું ઘણું-ઘણું, કહું તો તને કેમ ને કેવી રીતે રે કહું
અંતરમાં છુપાયેલી મારી મેલાશને, દૂર કરવા હું તો ચાહું
કરવા ચાહું ઇઝહાર એનો, કેમ કરી ઇઝહાર એનો હું તો કરું
પહોંચી નથી શક્તી જ્યાં દિલ સુધી, ત્યાં વ્યથા એની કેમ કરી કહું
ચાહુ કાંઈક ને માગું કાંઈક, બસ મૂંઝવણમાં સદા મૂંઝાતી રહું
ના સમજાઈ જ્યાં હાલત મારી મને, ત્યાં કઈ વાત હું મુખેથી કહું
દર્દ ને દર્દ લઈને દિલમાં, બસ હું તો સદા ફરતી ને ફરતી રહું
કહું કાંઈ, તો ઓછા થાય, કહયા વિના દર્દ વધતું ને વધતું રે જાય
- સંત શ્રી અલ્પા મા
nathī āvaḍatuṁ jyāṁ bōlatā, tyāṁ prabhu tanē kahuṁ tō śuṁ kahuṁ
nathī āvaḍatuṁ jyāṁ kāṁī kahētā, tyāṁ mārā dilanī vāta kēma karī kahuṁ
kahēvā cāhuṁ ghaṇuṁ-ghaṇuṁ, kahuṁ tō tanē kēma nē kēvī rītē rē kahuṁ
aṁtaramāṁ chupāyēlī mārī mēlāśanē, dūra karavā huṁ tō cāhuṁ
karavā cāhuṁ ijhahāra ēnō, kēma karī ijhahāra ēnō huṁ tō karuṁ
pahōṁcī nathī śaktī jyāṁ dila sudhī, tyāṁ vyathā ēnī kēma karī kahuṁ
cāhu kāṁīka nē māguṁ kāṁīka, basa mūṁjhavaṇamāṁ sadā mūṁjhātī rahuṁ
nā samajāī jyāṁ hālata mārī manē, tyāṁ kaī vāta huṁ mukhēthī kahuṁ
darda nē darda laīnē dilamāṁ, basa huṁ tō sadā pharatī nē pharatī rahuṁ
kahuṁ kāṁī, tō ōchā thāya, kahayā vinā darda vadhatuṁ nē vadhatuṁ rē jāya
|